Kendime Sorular

Hastayım uzanmışım yatağıma. Tansiyonum düşmüş bilmem kaça. Neden böyle oldu diye de soramıyorsun ama, kendi ellerinle yapmışsın, yormuşsun üzmüşsün ne önemi vardıysa.

Beklemişsin arasa diye arasa asla cevap vermezsin halbuki. Ama yine de isteyip kendinle çelişmişsin,seviyorsun çünkü çelişkiyi kaos ortamını. Düşünüyorsun öyle olursa böyle yaparım şöyle derse böyle derim… Aramış da sonunda, aynı senin istediğin gibi. Ama küçücük bir soru var gözden kaçırdığın, ne önemi var.

Stres yapmışsın bir sürü şeyi onun da ne önemi var, işini önemsemezsin ki sen çalışırsın ödemeni alırsın bu kadar duygusallaştırmazsın. Belki onun da önemi yoktur şimdi isteklerin değişince. Belki tahammülün yoktur eskisi gibi etrafındakilere. Daha kötüsünden gelince ilk başta büyür gözünde sonra sıradanlaşır her şey. Hep böyle değil miydi zaten?. İlişkilerin bile böyleydi. Başlangıçtaki heyecanını kaybedince hemen gitmek istersin. İlla o kötü biri olmak zorunda değil bitirmek için denemek suç değil ki. Bir umutla başladıklarını güzelce bitirmek istersin ama o da pek mümkün değildir. Çünkü çirkinleşmek zorunda olan bir taraf olur her zaman.

Yaşamaya devam edersin çünkü insan olmanın temelinde bu var. Hep umut edersin. İyi de edersin, hep böyle sürecek değil ya bir yerde değişecektir yollar. Ama o yola dönecek misin ? Gücün kaldı mı? Gerçekten istediğin o mu ? Başlangıç noktasından o kadar uzaksın ki sen de bilmiyorsun ne istediğini .Akışına mı bırakacaksın yine? O ihtimaller getirmedi mi seni buraya ? İyi oldu gibi gelmişti ama şimdi o kadar da iyi gelmiyor sanki.

İstediklerini alana kadar durmayacak mısın yoksa olasılıklarla mı devam edeceksin ? Sende bilmiyorsun, karar veremiyorsun. Şöyle bir baksan kendine zaten fark edeceksin ki birini yoluna koyduğunda hepsi arkasından gelecek. Kendi kaosunu yaratıp sonra neden diye sormaktan vazgeçeceksin.

Yapacak mısın ?